طراح قالب:
رضا امین زاده
Powered By
BLOGFA.COM
با همه اتفاقای خوبی که داره میفته و افتاده...من حالم خرابه....
دلم تنگه ...شور میزنه...دو دلم... نمیدونم... دلم یه طوریشه دیگه...
خدا کمک کن...
ناشکری نمیکنم...خونه من داره با همه یه وسائلاش و یه زندگی جدید برام جور میشه..واسه خودم تنها با هادی...من ادارش میکنم... و میشه خونه یه ماااااااااااااااا....من میگم توش چی به چیه و کی به کیه...
اما من نمیدونم دلم چی میخواد...نمیدونم دلم کیو میخواد..دردناکه...نه؟؟؟
من دلم گرفته!!!!!
بنام امید...
روز خیلی بدیه...یکی از بدترین روزای دنیا...شب جمعه ِ شوم ِ هفته....
اتفاقای بدی افتاده...همه دور و بری های من که خیلی دوسشون دارم دارن درد میکشن...انګاری ماهِ آسمون تو دم عقرب ګیر کرده و از این به بعد واویلا نشه خوبه...منم منګ موندم....آخه هیچ کاری نمیتونم بکنم....
بتی غصه میخوره ...خبر داداش شدنِ هادی و قبل ازمن غصه خوردن بتی برای حسرت چندین سالش...
محمدِ من سوګوار بابا جلاله...
اخلاق زاده برای عمل داداشش ګیر کرده و هیشکی هم نمیتونه درش بیاره....
هومنم که بدتر از همه!!!!!!
منم خسته....اینقدر خسته که حتی برای خوابیدن هم نا ندارم....
خدای بزرګ من!!!
کمکمون کن... من برای کسایی که تو رو دور انداختن هم از طرف خودم درخواست میکنم...شاید روی سیاه من هنوز پيش تو نسوخته باشه.... کمکمون کن....
بتی رو به آرزوش برسون...
بابا جلال رو رحمت کن و من رو هم نیز...
محمد منو همیشه خوب نګه دار...
آدما رو اندازه دلشون رحمت کن اما لطفت رو شامل حال اونایی کن که خوب هستن اما نمیدونن که خوبیشون رو از وجود تو ارث بردن!!!
بزار آرامش بګیریم...
خدای شبهای تاریکی من...تنهام نزار که از فردا وحشت دارم...
شبمون به خیر!!!
بنام امید...
من زیاد خوب نیستم...بدم میاد از همه...دلم نمیخواد ببینمشون...
توجه هم لازم دارم...شاید توجه ها تکراری شدن...نمیدونم!!!
اما این لعنتی منو مریض کرده...نمیتونم خودم خودمو درمون کنم...بدتر خودم خودمو بیمار میکنم...نمیدونم چیکار کنم...
رو یه خط ثابت دارم حرکت میکنم...مثل مرحله دوم گواهینامه گرفتن که خیلی ها توش گیر میکنن...اما خوبی اون اینه که یا بالاخره پیشرفت میکنی میری مرحله ۳ یا کلا ناامید میشی و استوپ میکنی...اما من هنوز دارم همین خط رو جلو میرم...نه بالا میتونم برم...چون که باید تصمیمشو بگیرم که اونم نمیتونم بگیرم...یا اینکه یِی هووووووووو سقوط میکنم میفتم پایین...دوباره برگشتن به اون خط مستقیم هم حتی محال میشه بعدش...
گرفتین؟؟؟
خودم اگه گرفتم شما هم میگیرین حتما چی میگم....!!!
اما هر چی که هست...من امشب خوب نیستم...وقتی همه چی خوبه تو زندگی..همیشه باید یه خوره باشه که ذهن ادمو مسموم کنه و متاسفانه من همیشه این خوره رو در انواع شکل ها و حتی چهره ها داشتم تو زندگیم...
خدای من کمکم کن ...گیر کردم بد جووووووووووووووووووور
این اولین باره این حرف رو به زبون میارم ..اما حقیقتش خیلی دیگه داره شورش در میاد...هم وقتم داره تلف میشه هم کلی چیزای دیگه !!!
خدای بزرگ که همیشه دوسم داشتی..کمکم کن بتونم خودمو بکشم بیرون...
حالم خوب نیست!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
هنوز دوستت دارم...
شاید ادای بزرگ شدنو میخوام در بیارم...
شاید خوب بلدم تلقین کنم که همه چی باید فراموش بشه و شده حتی...
شاید ندیدن تو آروم کرده باشه زخم عاشق شدن منو... اینقدری که تونستم بعضی لحظه ها بد بشم و ازت بد بگم و بخوام دوستت نداشته باشم...
اما
وقتی چشماتو از پشت کلی فاصله و دستگاه میبینم که نگاهم میکنی، نگاه آشناتو که میدونم فقط منو اینشکلی نگاه کرده رو نمیتونم نخوام...نمیتونم قایم کنم و دروغ بگم که فقط با تو برنامه ریختم و فکر ماشین عروسی و لباس عروس حتی کردم!!!!!
با تو فقط دراز کشیدم و به سقف زل زدم و سکوت کردم و تو سکوتمون رمان ها نوشتم!!!!!بغل تو رو فقط ارزو کردم..بغلی که حتی نشد لمسش کنم !!!!!!!!!!!!!!!!
هنوز دوستت دارم....
اگه حتی خودم هم ندونم ،! من الان میدونم که دوستت دارم و از اینکه بخونم و حس کنم که داغونی رنج میبرم و بال بال میزنم....
الهی من بمیرم که اینجوری شده...
باور داشته باش که من روحم هم خبر نداشت از اون چیزی که تو رو ناراحت کرده بود...چه برسه به اینکه بخوام تو رو اذیت کنم!!!
الهی من بمیرم که تو ناراحت شدی...من اگه حتی دوستت نداشته باشم نمیتونم ناراحتیتو ببینم محمد!!
الهی که بمیرم....
اما هنوزم دوستت دارم...
از قلاب برام حرف زدی و دوباره کلی چراغ و ستاره اون بالا برام روشن شد...گفتم خدا رو چی دیدی؟ من که تصمیم گرفتم تنها بمونم....اگه میخواد واسه من قدمهاشو جلو بزاره منم نفسم تازه میشه ...مگه نه؟؟؟خوبه کلی...
اما خب غیرتی شدنت برای یه کلمه که حتی از داستانش خبر هم داری منو ناراحت میکنه....تازه اصلا من روحم هم خبر نداشت که این چیه که ظاهر شده... چه برسه که عمدی باشه....از عمد گفتی چرا؟؟؟؟
نمیدونم قصه ای که چند وقت پیش شروع شده برای من چه جوری قراره ورق بخوره....اما همیشه گفتم...بازم بهت میگم...زندگی کن و منم نگاه کن...نگاه خوبت آرزوی منه و غصه چشماتو طاقت نمیارم...
خوب باش...خوبیِ تو منو خوب نگه میداره....
غصه یه تو منو میکشه ....
بعضی وقتا فکر میکنم شاید بهتر بود همون دوری بینمون حاکم میموند....شاید اینجوری باعث درد تو نمیشدم...اما نمیدونم چرا از نبودنت هم وحشت دارم.!
خوب باش ...باش...
بنام امید...
چند وقت پیش که فیلم اون بچه قزاقستانی رو رو اینترنت دیدم و هول برم داشت که خدا رو یادم رفته....دعا کردم و یواشکی صداش هم کردم....با اینکه همش تو سرم میچرخید که این خدا چرا اصلیتش عرب از آب در اومده ، اما خب باهاش قهر نبودم و فارسی و ترکی و هر زبونی که بلد بودم باهاش حرف زدم و صداش کردم...دیگه خیلی عصبانی شده بودم...اینقدری که با اخلاق زاده هم عمدنی دعوا راه انداختم...!!! و یه یه هفته ای اعصاب و روانم مهمون ناخونده ِ جهنم شده بود!!!دلم نمیخواست با هیشکی حرف بزنم....
میخواستم بیاد و ببینمش...میخواستم نشگونم بگیره...میخواستم حتی اشکمو در بیاره اما بیاد و بگه که اینجاست آخه....!!!
دیگه داشتم ناامید میشدم...اون امیدی که سالهاست دارم ازش حرف میزنم و همه یه کارامو با اسمش شروع میکنم داشت میرفت تو انباری بایگانی...
تا اینکه.....اون روز تلفن زنگ خورد....مثل همه دفعه های فراموش شده یه قبل، خدا بود!!!!
بهم گفت : گفتی که بیام...اینجام...اون آرزوی محالی که الان داشتی تو دلت بهش فکر میکردی براورده شد...بهت اون چیزی رو که دنیا ازت گرفته بود و دوستش داشتی بهت برمیگردونم....بیخودی دور خودت نچرخ و دنبال من نگرد ...همین نزدیکیهام!!!!
خیلی زود هم قطع کرد و رفت...یادم افتاد دوباره...که همیشه بود...همین نزدیکی ها... و حالا ،که دوباره منو زیر بال و پرش قایم کرد و عزیزم کرد....
خدای مهربونم...برای همه یه داشته هام شکر....برای نداشته هاام شکر...برای تو شکر که هستی....و برای من که تو رو دوست دارم....
چقدر بی انصاف میتونه باشه اونی که میگه همه چی الکیه و دنیا تخمی درست شده و اخرشم هیچه....
خدای خوب من...کمکم کن هیچ لحظه ای به وجود بزرگ و مقدست ،تو وجود کم و حقیر خودم شک نکنم....منو تنها نزار که بدون لمس تو هیچ و پوچم....
خدای بزرگ و نیرومند من...منو دریاب ...
همه چی سر جای خودش داره قرار میگیره....به قول ترک ها که میگن هر کی آب دل خودشو میخوره منم الان دارم نوشابه خنک تولید کارخانه دل و قلوه آزاده میل میکنم!!!!
از خودم راضی هستم و از خدا هم راضی.....از دنیا هم همینطور..زندگی ِراکد و ساکت من که کنار جاده خوابش برده بود سوار یه دوچرخه ای شده و داره با همه یه نیروش رکاب میزنه و جلو میره.... دعا میکنم تا دیر نشده و دوچرخه پنچر نشده بتونم وسیله سریع تری گیر بیارم و دنیا رو که مثل برق داره پیش میره ،جلو بزنم!!!!!
هادی خوبه.... بهترینه....چند وقت پیش اولین دروغش رو شنیدم و قند تو دلم آب شد....و این دروغ کوچولو به خاطر ترسش از من از دهنش در اومده بود... شاید خوب باشه و شاید هم نه زیاد...اما از اینکه داره شکل میگیره به خودم میبالم و به روز بارونی ای که دنیا اومد!!!!
دلم نوشتن میخواد...اما حوصلم کم شده....عوض شدم...خیلی عوض شدم و از این تغییر هم حتی راضیم....
بد اخلاقی های اخلاق زاده هم کمکم کرد برای سفت شدن....یه خورده از ننر بازی هام کم شده و بزرگتر شدم....حالا دیگه اونم آروم شده...بداخلاقی که نمیکنه ،هیچی...منم تحمل میکنه...و من دوسش دارم!!! با اینکه هیچ وقت نیست و معمولا در دسترس نبوده!!!! وقتی بوده مایه آرامش من بوده ....
با اینکه فقط با اون تونستم عشق و نفرت رو در یک آن با هم تجربه کنم...بهش وابستم و با اینکه بار ها و بار ها تلاش کردم ترکش کنم ، موفق نشدم...و این نشون میده رابطه محکمی برقراره!!!! اما برای آینده نقشه خاصی نکشیدم و اصلا بهش فکر نمیکنم!!!!
اینم از این...
هوا سرده...کار مثل همیشست...و من خوشحال...دارم پروژه قدیمی عقب افتاده ای رو که رد شدم توش دوباره راه میندازمش...باشد که رستگار شویم!!!
خیلی حرف زدم...
شب به خیر...
بنام امید...
دلم داره درد میگیره...اما خوب میشم...طفلک هادی مریض شده...منم حتی نمیتونم ازش نگهداری کنم...اخلاق زاده هم همینطور و من باز کاری از دستم بر نمیاد....خدا کنه زود حالشون خوب شه...
من خوبم...همه چی هم خوب پیش میره...یعنی در حرکتیم و هر چند بعضی وقتا چراغ قرمز میشه و باید وایسیم ، اما خوب خوشبختانه رنگ سبزی هم وجود داره.... و میشه هوا رو پاره کرد برای جلو رفتن!!!
کار خوبه...هوا خوبه...روابط هم همین طور...منم بزرگ شدم...
شایدم یه جورائی خوب نیست همه چی!!! دیگه انگاری تصمیم گرفتم تنها بمونم...تا حالا فکر میکردم که باید حتما یکی باشه که بخوام باهاش پروژه های زندگیم رو تنظیم کنم اما حالا به این نتیجه رسیدم که اصلا دوست ندارم حتی به بهتریناش فکر کنم...اصلا نمیتونم کسی رو به خونه راه بدم یا حتی بخوام برم خونه کسی زندگی کنم...
در کل هنوز زندم....
دیشب پنجره رو باز کردم...
اولین بار به قصد دیدن ستاره...
نبود...
ستاره برای همیشه رفته .
خدای بزرگ!
نیاز داره خفم میکنه....
بعد این همه مدت تنهائی و زور زدن و قدم برداشتن ، حالا دارم احساسش میکنم...
من یکیو لازم دارم تو خونه....که باشه و بشنوه...ببینه...حرف بزنه..تائید کنه...اعتراض کنه...انتقاد کنه حتی!
خدای بزرگ!
من دارم کم میارم....هیشکیو نمیخوام و یکیو میخوام که باشه و بگه...باشه و بگم...
کمکم کن!!!
بنام امید..
امشب اوس بتی اومد اینجا...چقدر از دیدنش خوش به حالم بود...داشتم پرواز میکردم انگاری.... قدر حضورش و ارزش همه یه تلاش هاشو برای نگه داشتن نخ ارتباطمون به قیمت جنگ و جدال و حتی اشک و گریه، الان خوب میفهمم... و خیلی برای رابطه ای که بینمون هست ارزش قائلم و قدرشو خوب میدونم ...
دوست خوبی که حرفاتو حتی اگه نفهمه گوش کنه و بدونی که فردا از جای دیگه قرار نیست بشنوی و قرار نیست ملامت بشی و قرار نیست قضاوت بشی از قشنگ ترین الماس دنیا قشنگ تره!!!!حتی اگه به سلیقه ِ تو نباشه و مثل هم نباشید...
دختر خاله یه من تا الان که ۲۸ سال از زندگیم گذشته جزو بزرگترین و مهم ترین افراد زندگی منه که همیشه حضورش، اسمش، و حتی وجودش بدون هیچ چیز دیگه ای به من قوت قلب داده و وفادار ترین دوست و رفیقیه که من داشتم!!!!و یکی از بزرگترین آرزوهای مهم زندگی من اینه که همیشه رابطمون همین طوری که الان هست حفظ بشه و من همیشه از دیدن چشمای قشنگش ذوق کنم و از حظورش انرژی بگیرم و از اینکه دوستی به این خوبی دارم به خودم ببالم! و هیچ وقت هیچ حادثه ِ ناگواری نخواد رابطه ما رو خراب کنه...اجازه نخواهم داد... و به قول خودش که همیشه میگه، خدایا این روزای خوب رو ازمون نگیر!!!...
خدای بزرگ! حسادت رو از قلب انسانهای نپخته ِ خودت دور کن....آمین!!!
من خوبم...یه خورده احساس تنهائی میکنم و دلیلشو هم خودم میدونم.... تا نیم ساعت پیش دور و برم شلوغ بود...یهو که خالی بشه، منم خالی میشم انگاری و بعدشم دوران افسردگی موقت فرا میرسه و بعدشم زود تموم میشه
دیروز سر کار دعوامون شد...و من بر اساس اخلاق بسیار احمقانه ای که دارم تو یک لحظه تصمیم گرفتم که کار رو ترک کنم ولی با این حال ،سعی کردم به خودم آرامش بدم و منتظر شدم روز تموم بشه و من اعلام کنم که میخوام برم .. یعنی رسمی انجام بدم همه یه کارها رو!!! و خب البته قبل از اینکه روز تموم بشه اتفاقائی افتاد که آروم گرفتم و خوشبختانه توی تصمیمم تجدید نظر کردم!!!! و موندم...اما خب اگه اون مکالمه ی ۶۰ ثانیه ای بینمون رد و بدل نمیشد کلا سرنوشت من عوض میشد!!! و البته از تصمیم بی پروائی که گرفته بودم خودم هم ترس برم داشته بود....به خیر گذشت و من خوشحالم که این اتفاق افتاد...چون اینجوری همه حساب میکنن که چه جوری با هر کی حرف بزنن و رفتار کنن....
کیفم و گوشوارم و کادوهای دیگمو که از ایران اومدنو هم تحویل گرفتم...خیلی خوش به حالم شد
خدای من!!!! کمکم کن کاری که شروع کردمو بتونم تموم کنم...آمیییییییییین
شب به خیر...
نیستی دارم دق میکنم
نیستی دارم میپوسم
عکساتو من یکی یکی ورمیدارم میبوسم
پیرهن یادگاریتو هر شب دارم بو میکنم
برای برگشتن تو به آسمون رو میکنم
نیستی دارم دق میکنم
نیستی دارم میپوسم
عکساتو من دونه دونه ورمیدارم میبوسم
از خدا میخوام دوباره
تو رو ببینم روبه روم
قسم به اشک حسرتم
فقط همینه آرزوم
نیستی دارم دق میکنم
نیستی دارم میپوسم
عکساتو من دونه دونه ورمیدارم میبوسم
یه عالمه گل میارم
همه رو پر پر میکنم
هر شب دارم همین جوری
با تنهائی سر میکنم
تموم اشکام هدیه ِ نبودنت کنار من
نمیدونی چی میگذره به قلب بی قرار من
وای که چقد سخته برام ثانیه ها بدون تو
دلم میخواد باز ببینم چشای مهربونتو
نیستی دارم دق میکنم ،نیستی دارم میپوسم
عکساتو من دونه دونه ورمیدارم میبوسم
.....
(مهدی مقدم)
